Fiets

Hoihoi

Hierbij een klein werkje dat ik maakte voor de nonkel – tegelijk dooppeter- van Dirk. Hij werd 65 jaar en ging daarmee ook op pensioen. Als kado werden centjes gevraagd voor de aanschaf van een electrische fiets.

 Gewoon geld in een envelopje is te eenvoudig voor mijn knutselhartje en dus sneed ik een fietsje uit wit linnenkarton en stak het in een mooie fotokader die ik een tijdje geleden bij blokker kocht (bleek achteraf niet geschikt voor het doel dat ik voor ogen had). Door de openingen kan je het geld zien zitten. Het was een vrij eenvoudig projectje maar straalt toch de nodige klasse uit.

(mijn excuses voor de slechte foto, de donkere kast als ondergrond, blijkt wat ongelukkig gekozen)

Groetjes

Charlotte

Update

Hallo allemaal

Wat een eeuwigheid geleden! Ik durf jullie amper onder de (virtuele) ogen komen! Het is de afgelopen maanden – of eerder afgelopen jaren – zo druk geweest! In de knutseltijd is hard gesnoeid omwille van duizend-en-een andere projecten. Ik geef jullie graag een overzicht…

*Onze dochters: het meest leuke, spannende en intense ‘project’ in ons leven. Vera en Rani ontwikkelen zich razendsnel tot twee geweldige meisjes. Ze hebben van ‘gewoon Dirk en ik’ een gezin gemaakt. Het is op veel verschillende vlakken soms vallen en opstaan, letterlijk en figuurlijk, en voor ons alle vier maar tegelijk zijn zij de start van het prachtig verhaal dat ons gezin is en ik kijk uit naar alles wat nog komen gaat!

Vera en Rani druk in de weer met de waskrijtjes (okt 2019)

*Ons huis: jullie herinneren je mogelijks de verkoop van ons huisje in Merksem en de aankoop van onze nieuwe woning in Kapellen in 2016. Bij de aankoop wisten we dat er een serieuze renovatie op ons afkwam en zijn er met veel enthousiasme ingevlogen. Dat enthousiasme is er nog steeds, al verloopt intussen alles op een lagere versnelling omdat er hier natuurlijk nog 2 kindjes rondlopen en we heel veel zelf doen (alle lof voor mijn topper Dirk!). Enkele werken die we reeds uitvoerden: nieuw dak, volledige vervanging elektriciteit, grondige renovatie 2 kinderslaapkamers en master bedroom, vervanging alle ramen, traprenovatie, nieuw dak op de garage, vellen van zieke bomen, nieuwe keuken, en duizend-en-één grote en kleine zaken die ik intussen vergeet. Ik heb ooit eens beloofd om jullie enkele posts hierover te schrijven en dat gaat er echt van komen – beloofd!

Al drie jaar stof vreten voor de goeie zaak..

*Het werk: ik ben intussen meer dan 10 jaar aan de slag op Medische Genetica (UA/UZA) en dankzij de vele afwisseling en uitdagingen blijft het me boeien. Mijn werkveld ontwikkeld razendsnel en het is geweldig om daarbij op de eerste rij te kunnen staan. Het is tegelijk een zoektocht om de balans tussen werk en thuis te houden, maar dat geldt voor elke jonge mama, lijkt me.

💓 my job...
(http://biocomicals.blogspot.com/)

*Mijn hobby: omwille van al het bovenstaande kom ik er amper aan knutselen toe. Maar ik hoop zo erg op beterschap! Ik merk aan mezelf dat ik het nodig heb om in de dagelijkse rush en wekelijkse routine kleine rustpuntjes in te bouwen, ‘me-time’ - zoals dat heel hip tegenwoordig heet. Afgelopen zomer voor de eerste keer in 4(?) jaar nog eens naar Elke geweest voor een workshop en het voelde als thuiskomen na een lange reis. Ik heb zo genoten! Dat begint al bij de tramrit naar ’t stad, rustig een koffie drinken want uiteraard was ik te vroeg, alle aandacht op het kleuren, knippen, plakken, plooien,... Een rustige babbel… Zalig! Hieronder mijn resultaat.

Workshop Elke Verschooten augustus '19

Alle knutselspullen werden in de lente van 2016 in dozen gestopt en veel materiaal is er sinds dan niet meer uit gekomen, ik maak kleine knutselwerkjes voor en/of met de kids, een mooi ingepakt kadootje, een kleine snelle kaart of cadeaulabel… Allemaal zaken die niet op deze blog geraken. Ik ga proberen de komende weken toch een paar van die zaken te tonen en zo hopelijk weer in het bloggen te komen. Tegelijkertijd kijk ik uit naar de kerstvakantie, dan zou onze bureauruimte klaar moeten zijn en kan ik al mijn geliefde knutselspullen en boeken eindelijk de plaats geven die ze verdienen! Ik koester de hoop om in het nieuwe jaar me héél af en toe te kunnen terugtrekken in die kamer en mezelf wat me-time te kunnen schenken.

Voila, dat was dan meteen de langste post in de geschiedenis van mijn blog maar nu zijn jullie weer helemaal mee…

Hopelijk tot snel,
Liefs,

Charlotte

Fijne feestdagen!

Omwille van een hele boel andere projecten, dit jaar geen zelfgemaakte kaart maar een feestelijke kaart met een mooie foto van ons gezinnetje... Hopelijk kan ik hier volgend jaar weer een knutselwerkje posten, idealiter tezamen gemaakt met mijn meisje.

Fijne feestdagen!

Charlotte

Dirk, Vera, Rani

Danku Sinterklaas!

Hallootjes allemaal,

Vandaag geen papieren knutselwerkje maar een bouwwerkje!

Eerlijk is eerlijk, toen wij ons huis kochten waren we geen grote fan van die gigantische open haard in de woonkamer. Hij is heel erg 'aanwezig' in de ruimte. Er waren stille plannen om hem weg te doen maar... 'Alles went', zegt men en intussen zouden we het missen moest hij er niet meer staan.

In de (verre) toekomst willen we er een kachel of cassette ( hout/gas) in plaatsen, in tussentijd werd de grote schouw met isolatieplaten (tijdelijk) dicht gemaakt voor de kou. Met een kindje in huis, werd het gietijzeren rek en de achterplaat naar buiten gesleurd.
Zodra Vera kon kruipen, zat ze graag in die holle ruimte in de muur, het leek een beetje alsof ze daar haar 'nestje' had. De zwart geblakerde muur en koude stenen konden haar niet deren en de haard werd  een deel van de speelhoek. Ik noem het onze 'speelhaard'.

Om het comfort te verhogen, kwam er een dikke mdf plaat op de grond, achterwand en tegen de isolatieplaten bovenaan. Op deze manier is de oude muur beschermd voor later terug te kunnen vrijgeven. Op de vloerplaat kwam een goedkope vinyl voor warme kindervoetjes, de achterwand werd opgevrolijkt met een kleurrijk behangpapiertje. En toen kwam zwarte piet alles opmeten om op 6 december samen met Sinterklaas een op maat gemaakt keukentje binnen te dragen ;)

En ziehier de nieuw favoriete plek van Vera (en ongetwijfeld binnenkort ook van Rani). Het stijgerhout is allemaal geschuurd en donker gebeitst, waardoor het mooi past in de rest van ons interieur. Alle deurtjes sluiten mooi af door gebruik van magneten. Voor de scharnieren en ander slagwerk kozen we zwart. Het deurtje van de oven is gemaakt met een stuk stevige transparante folie (canson). Het vuurtje is een MDF plaatje, zwart gespoten en dan 4 verfdeksels erop gekleefd (holle ruimte ondersteund door houten latje). De gootsteen is een hondenvoederbak. De 'spotjes' in de keuken werken op batterijtjes, ze geven licht in deze toch wel donkere hoek.

Het was fijn om samen uit te werken maar het is nog leuker om ermee (te zien) spelen :)

Thanks

Hallootjes allemaal,

Ja, het knutselen staat een beetje op een laag pitje op de moment... De meisjes vragen alle aandacht van me.
Rani groeit goed, begint nu volop rond te kijken en oefent op grijpen.
Vera probeer ik zoveel mogelijk te stimuleren om creatief zijn, we maken tekeningen of kleuren een toffe kleurplaat als cadeautje als we op bezoek gaan,... Ik haal enorme voldoening uit spelletjes verzinnen met het liefst zoveel mogelijk gerecycleerd materiaal  (rietjes in flesjes steken, ballen rollen door een lange doos, potjes open en dicht maken/draaien, kleine ballen schikken in een eierdoos). We lezen in reisgidsen (lees: aanduiden van alle apen en leeuwen met bijhorende geluiden en alle zwembaden zijn 'water') en natuurlijk is buitenspelen ook een topper! Samen met papa bladeren rapen, bloemen water geven,..

Af en toe haal ik nog wat knutselspullen uit de dozen (mijn hobbyspullen staan nog steeds op zolder, de kamer waar die moeten komen is het volgende renovatieproject - na onze slaapkamer die nu net klaar is), vooral om een leuk cadeau te versieren. Het zijn snelle, eenvoudige projecties die niet op mijn blogje geraken maar deze verdiende toch een plaatsje, heel eenvoudig maar toch zeer geslaagd...

Hopelijk snel meer!
Groetjes,
Charlotte

90

Hallo allemaal,

Vandaag toon ik jullie een kaartje die ik tezamen met Vera gemaakt heb, reeds een tijdje geleden... op de dag dat Rani geboren werd, vierde mijn opa zijn 90e verjaardag. Ze verschillen dus exact 90 kalenderjaren!
Op de foto zie je mijn ouders, grootouders en hun vrienden op het verjaardagsfeest van mijn opa, op de moment dat ze ons berichtje met ontvangen met het goede nieuws.

Met tape maakte ik een '90' op een stuk stevig papier. Daarna gaf ik het door aan Vera, die lustig aan de slag ging met vingerverf. Wanneer haar kunstwerk droog was, de tape er voorzichtig afprullen, de cijfers accentueren met de witte gelpen, kleven op een gouden kaart en de lieveheersbeestjes toevoegen.

Groetjes,
Charlotte

Rani

Hallootjes allemaal,


Eindelijk de tijd gevonden om nog eens een post te schrijven... Zoals beloofd hierbij het geboortekaartje en doopsuiker van Rani.

Je kan heel wat overeenkomsten ontdekken tussen de kaarten van onze dochters. Bij Vera was het een echt winterse kaart (het vroor die dag -5°C!)en nu voor Rani is ze lekker zomers geworden (midden in een hittegolf 35°C buiten!) maar de vorm, algemene lay-out en lettertype zijn dezelfde.

Om die gelijkvormigheid te behouden, werkte we opnieuw samen met Evelien van HolaPola voor het grafisch ontwerp. Omwille van slechte communicatie en de vakantieperiode was jammer genoeg (het ontwerp van) de kaart en de stickers niet klaar voor de geboorte. Het drukken zelf gebeurde door Babygrafix, zij hebben heel snel gewerkt maar we hadden uiteindelijk toch nog heel wat werk in het ziekenhuis met stickers plakken en enveloppen te schrijven.

De doosjes met suikerboontjes en snoepjes stonden daarentegen al een tijdje klaar. Mijn moeder en schoonmoeder namen met plezier de taak op zich om de boontjes in de doosjes te schikken.

Grafisch ontwerp: Holapola
Drukwerk: Babygrafix
Doosjes suikerbonen en snoepjes: Ava
Suikerbonen: De Snoeperie (De Bock: Champagne, Extra Gold, Abrikoos)

Zo, nu zijn jullie weer helemaal mee :)

Heel veel groetjes van ons!

Charlotte, Dirk, Vera en Rani

Rani

Hoera!

De ooievaar is weer in onze voortuin geland!

Hij bracht ons Rani, een klein zusje voor Vera. Rani eet en slaapt goed, wat zijn we trots op ons tweede wondertje!

Dirk plaatste, net zoals bij de geboorte van Vera, een nest op een hoge paal, net echt! Ik maakte een naambordje, in lijn met het geboortekaartje ( post hierover volgt asap!)

Heel veel groetjes van ons,

Charlotte en Dirk, Vera en Rani

meter en peter vragen!

Hallootjes allemaal,

De babykamer is geschilderd, het wiegje staat klaar,... wij tellen af naar de geboorte van onze kleinste spruit!

Om de meter en peter te vragen, waagde ik me nog eens aan een kleine knutselronde. De lijstjes kocht ik bij blokker en zijn een beetje 'verzonken'. Dat ziet er altijd zo modern uit. Het tekstje printte ik uit op standaard wit printerpapier (lettertype Courier New). De kraaltjes met letters vond ik bij Zeeman. Ik rijgde ze op zwart/witte bakers twine en maakte ik achteraan vast met tape.

Hoe ik zal heten,

mag niemand weten.

Wanneer ik er zal zijn,

is mijn groot geheim.

Toch wil ik je wat vragen…

Meter en peter in spé stemden met volle goesting toe, hoera!

Groetjes,

Charlotte en de dikke babybuik J

Update...

Hallootjes allemaal...

Ik geef toe, het is hier maar een dooie boel de laatste tijd. Aan veel geknutsel kom ik jammer genoeg niet toe. Maar dit wil niet zeggen dat we stil zitten, nee hoor, de prioriteiten liggen gewoon  elders voor het moment.

Net zoals afgelopen 2 jaar zijn wij nog steeds druk in de weer met de renovatie van ons huis. Ik speel met de gedachte om enkele blogposts hierover te schrijven met voor-en-na foto's, je kent dat wel...

Ik hoop dat ik jullie plezier doe met een foto van onze kleine hartendief Vera... en -groot nieuws- binnenkort is ze grote zus!

Heel veel groetjes en 'tot blogs'
Charlotte