Vera 3 jaar

Hoi allemaal

Vorige maand werd onze oudste dochter 3 jaar! Wat vliegt de tijd ongelooflijk snel! 

Uiteraard werd er hier volop geknutseld in voorbereiding van haar verjaardag!

Ik liet Vera papieren linten versieren met waskrijtjes en stempels die ze kreeg met kerst maar had eigenlijk nog geen concreet plan wat ik ermee ging doen..  gaandeweg heb ik er toch wat leuks mee kunnen doen.

Mijn hoogste prioriteit was de verjaardagskroon. Blijkt dat haar hoofdomtrek toch al behoorlijk groot is, ik vond niet meteen het juiste papier voor de basis. Uiteindelijk een groot vel ribbelkarton bij Ava gekocht ( waar ik wel 5 kronen mee kan maken 😉) het karton is het ideale materiaal! Het is soepel om een mooie kroon mee te maken en tegelijk sterk genoeg voor een hoge kroon.

Ik weefde de linten van Vera erdoor en we kleefde samen enkele kleine pomponnetjes die ik nog had. Vera was heel blij met haar kroon, dus ik ook!

Ook van belang is de traktatie op school... De kinderen mogen met hun verjaardag iets meebrengen om samen te snoepen in de klas ( er wordt normaal enkel fruit gegeten). Aangezien de kinderen slechts tussen 2,5 en 3 jaar zijn, wou ik nog niet té gek doen. Het werden boudoirs: weinig gedoe en lust iedereen ( denk ik?). Ik kleefde enkel pakken bovenop elkaar en maakte met de overige linten pootjes van een rups. Een leuk gezichtje erop en klaar! 

En dan nog een klein projectje voor de tafeldecoratie voor het verjaardagsfeest. Ik kocht super schattige servetten met uiltjes. De rest volgde hieruit: ik koos wit/ roze tafelkleed en loper ( voor feestjes gebruik ik steeds papier) en kocht kleine roze tulpjes die tijdens het feest mooi open kwamen staan. De "vaasjes" zijn eigenlijk flesjes van conserven Marie Thumas. We vonden ze in de kelder van ons nieuwe huis met allerlei nageltjes, vijsjes en moertjes in. Na een goede schrobbeurt doen ze terug bovengronds dienst. 

Aangezien ik de uiltjes op de servetten zo leuk vond heb ik er enkele uitgeknipt en met decoupage lijm vastgezet op yoghurtpotjes. Het was een heel werkje maar ik geniet zo van dat fröbelen! 

Voila, dat was het voor vandaag 🙂

Groetjes

Charlotte

Nikhita en Ravitej

Hoi allemaal

Zoals ik hier al vertelde, al mijn knutselspullen werden in het voorjaar van 2016 in verhuisdozen gestoken en veel materialen zijn er niet meer uitgekomen. De dozen zijn (te) ver weg gestapeld en/of wegen (te) zwaar, zodat mijn ‘goesting’ om iets te maken meestal al verdwenen is voor ik begonnen ben. Er is weliswaar beterschap op komst.. De ruimte waar de kast met al mijn knutselspullen moet komen, krijgt stillaan vorm…

Begin dit  jaar, kreeg ik een huwelijksuitnodiging van mijn (ex-)collega Nikhita. Ze is intussen alweer enkele jaren in haar geboorteland India en stapt in het huwelijksbootje. Aangezien ik, omwille van praktische redenen, niet aanwezig kon zijn op haar huwelijk wou ik wel alles op alles zetten om een mooie kaart voor haar te maken die ik dan met andere collega’s kon meegeven.

En oh, wat had ik er zin! Ik zag de kaart al voor me, met veel goud en bloemen, in lijn met de uitnodiging. Het was woensdagnamiddag, Rani nog in de creche en Vera deed een flinke middagdut na school. Ik opende de eerste dozen en sleurde alles wat ik dacht nodig te hebben naar beneden;  (inclusief de cuttlebug die helemaal onder het stof zat ocharme). Ik stalde alles mooi uit, ontdekte allerlei spullen die ik helemaal vergeten was,… geweldig! Maar er kwam niets… “Inspiration exists but it has to find you working” en daarvoor is dat uurtje op woensdag duidelijk niet voldoende.

Ik kwam uiteindelijk een volledig gouden kaart met gouden enveloppe tegen, geen idee waar ik dat eens voor gekocht had maar het kon een basis zijn? Het pastte allezins bij het traditionele Indiaanse koppel. De uitnodiging had heel veel rode/roze bloemen, ik ben er – met pijn in het hart- van overtuigd dat ik nog een papierblokje heb liggen dat er geweldig bij zou passen maar de doos waar de kleine papierblokjes inzitten vind ik (voorlopig) niet meer. Ik gebruikte dan maar een stickervel vol gouden bloemen, een mooie donkerrood stukje papier embossen, een venstertje, de hartjes en hun namen,…

soon to be... mijn knutselwalhalla :D

De kaart is ok, maar helemaal tevreden ben ik niet… Ik heb meer tijd en ruimte nodig voor mijn hobby… dringend…. Maar zoals ik al zei... het komt eraan…

Groetjes

Charlotte

Fijne feestdagen!

Hoi allemaal,

Op de laatste dag van het jaar - traditiegetrouw - toon ik jullie onze kerstkaarten!

Na de 'gemakkelijke' fotokaart van vorig jaar, dit jaar toch weer een handgemaakte kaart. En voor de eerste keer een kaart waar onze beide dochters actief aan meegewerkt hebben. Ik heb zowel Vera als Rani met witte verf laten kliederen op zwart papier. Beide gingen er helemaal in op, maar bij een kaartje of 10 had Rani het er wel mee gehad, ze is nog klein natuurlijk. Het was fijn om ze samen bezig te zien, de opkuis achteraf nam ik er met plezier bij.

Om te voorkomen dat de kaart heel sober zou worden, combineerde ik met fluo (!) roze. Zo werd het meteen ook een atypische kerstkaart maar dat vind ik er nu net zo leuk aan.

Om de kosten te drukken sneed ik weer grote vellen papier op maat (ik gebruik al jaren een rolsnijmachine van Dahle, superveilig, dus ook hier mocht Vera me helpen). De sneeuwmanstempel (een oudje, geen idee welk merk) viel in de smaak bij de meisjes. Dankzij mijn nieuwe aankoop - de positioning tool van Tim Holtz - kon ik aan de lopende band stempelen. Echt een geweldig ding! De stempel kleurde ik in met een gewone roze fluostift en de tekstjes maakte ik op transparant dymolint.

En dat dan een stuk of 60 keer en dan konden alle unieke kaartjes in de enveloppen. Ik koos voor oud-roze enveloppen, vreemd genoeg pastte dat er goed bij :) Ook met het postzegels kleven had ik weer hulp van mijn oudste dochter. Sorry aan de ontvangers van de kaarten voor de scheve postzegels! Ik tekende een kruisje waar de postzegel moest komen en ja... ze kleven op de kruisjes.. maar dat is dan ook alles :)

Iedereen een creatief 2020 toegewenst!
Charlotte

Erwtjes & Herfst

Goedenavond


Nog een klein projectje van afgelopen zomer.
Mijn ouders geven elk jaar een familiefeest aan het begin van de zomer. Er is iedere keer een thema en dit jaar was het "prinsen en prinsessen op de erwt".

We zijn wel fan van verkleedfeestjes en gaan er soms echt helemaal over. Zo gaf mijn zus ooit een housewarming met thema "op de boerderij' en gingen we verkleed als een grote strobaal. We waren ook al maatjes (letterlijk én figuurlijk) op een 'in de zee' thema feest en voor een 'koersfeest' speelden we eens rode en groene vlag met ertussen een vlaggenlijn van koersfietskes. Niet alle outfits zijn even comfortabel en/of flatterend maar we beleven er wel veel plezier aan 😀

Maar terug naar deze zomer... na even nadenken hebben we beslist om als erwtjes te gaan. Samen met Vera bekleedde ik 4 ballonnen van verschillend formaat met papier-maché. Wat was dat leuk! Samen lekker kliederen met de behangerslijm in de tuin. De heleboel goed laten drogen en dan knipte ik ze halverwege door. Met een glossy groene spuitbus spoot ik ze mooi groen en klaar was onze outfit.

Later dit jaar, had Vera herfstfeest op school. Indien gewenst mogen de kindjes zich verkleden. Vera houdt ervan om dingen op haar hoofd te zetten dus de erwtjeshoed kwam terug boven en met een lijmpistool heb ik er plastic herfstbladeren erop vastgekleefd (vorig jaar oktober werd Rani gedoopt en ik had de tafel versiert met herfstdecoraties dus die kwamen nu van pas). En wat was Vera mooi met haar bladerenhoedje! Ze leek wel een herfst-elfje, zo schattig!

We zijn volop bezig met de kerstkaarten. De meisjes helpen me een handje dus heel strak en uniform is het allemaal niet maar we beleven er wel veel plezier aan! I keep you posted!

Groetjes
Charlotte

Fiets

Hoihoi

Hierbij een klein werkje dat ik maakte voor de nonkel – tegelijk dooppeter- van Dirk. Hij werd 65 jaar en ging daarmee ook op pensioen. Als kado werden centjes gevraagd voor de aanschaf van een electrische fiets.

 Gewoon geld in een envelopje is te eenvoudig voor mijn knutselhartje en dus sneed ik een fietsje uit wit linnenkarton en stak het in een mooie fotokader die ik een tijdje geleden bij blokker kocht (bleek achteraf niet geschikt voor het doel dat ik voor ogen had). Door de openingen kan je het geld zien zitten. Het was een vrij eenvoudig projectje maar straalt toch de nodige klasse uit.

(mijn excuses voor de slechte foto, de donkere kast als ondergrond, blijkt wat ongelukkig gekozen)

Groetjes

Charlotte

Update

Hallo allemaal

Wat een eeuwigheid geleden! Ik durf jullie amper onder de (virtuele) ogen komen! Het is de afgelopen maanden – of eerder afgelopen jaren – zo druk geweest! In de knutseltijd is hard gesnoeid omwille van duizend-en-een andere projecten. Ik geef jullie graag een overzicht…

*Onze dochters: het meest leuke, spannende en intense ‘project’ in ons leven. Vera en Rani ontwikkelen zich razendsnel tot twee geweldige meisjes. Ze hebben van ‘gewoon Dirk en ik’ een gezin gemaakt. Het is op veel verschillende vlakken soms vallen en opstaan, letterlijk en figuurlijk, en voor ons alle vier maar tegelijk zijn zij de start van het prachtig verhaal dat ons gezin is en ik kijk uit naar alles wat nog komen gaat!

Vera en Rani druk in de weer met de waskrijtjes (okt 2019)

*Ons huis: jullie herinneren je mogelijks de verkoop van ons huisje in Merksem en de aankoop van onze nieuwe woning in Kapellen in 2016. Bij de aankoop wisten we dat er een serieuze renovatie op ons afkwam en zijn er met veel enthousiasme ingevlogen. Dat enthousiasme is er nog steeds, al verloopt intussen alles op een lagere versnelling omdat er hier natuurlijk nog 2 kindjes rondlopen en we heel veel zelf doen (alle lof voor mijn topper Dirk!). Enkele werken die we reeds uitvoerden: nieuw dak, volledige vervanging elektriciteit, grondige renovatie 2 kinderslaapkamers en master bedroom, vervanging alle ramen, traprenovatie, nieuw dak op de garage, vellen van zieke bomen, nieuwe keuken, en duizend-en-één grote en kleine zaken die ik intussen vergeet. Ik heb ooit eens beloofd om jullie enkele posts hierover te schrijven en dat gaat er echt van komen – beloofd!

Al drie jaar stof vreten voor de goeie zaak..

*Het werk: ik ben intussen meer dan 10 jaar aan de slag op Medische Genetica (UA/UZA) en dankzij de vele afwisseling en uitdagingen blijft het me boeien. Mijn werkveld ontwikkeld razendsnel en het is geweldig om daarbij op de eerste rij te kunnen staan. Het is tegelijk een zoektocht om de balans tussen werk en thuis te houden, maar dat geldt voor elke jonge mama, lijkt me.

💓 my job...
(http://biocomicals.blogspot.com/)

*Mijn hobby: omwille van al het bovenstaande kom ik er amper aan knutselen toe. Maar ik hoop zo erg op beterschap! Ik merk aan mezelf dat ik het nodig heb om in de dagelijkse rush en wekelijkse routine kleine rustpuntjes in te bouwen, ‘me-time’ - zoals dat heel hip tegenwoordig heet. Afgelopen zomer voor de eerste keer in 4(?) jaar nog eens naar Elke geweest voor een workshop en het voelde als thuiskomen na een lange reis. Ik heb zo genoten! Dat begint al bij de tramrit naar ’t stad, rustig een koffie drinken want uiteraard was ik te vroeg, alle aandacht op het kleuren, knippen, plakken, plooien,... Een rustige babbel… Zalig! Hieronder mijn resultaat.

Workshop Elke Verschooten augustus '19

Alle knutselspullen werden in de lente van 2016 in dozen gestopt en veel materiaal is er sinds dan niet meer uit gekomen, ik maak kleine knutselwerkjes voor en/of met de kids, een mooi ingepakt kadootje, een kleine snelle kaart of cadeaulabel… Allemaal zaken die niet op deze blog geraken. Ik ga proberen de komende weken toch een paar van die zaken te tonen en zo hopelijk weer in het bloggen te komen. Tegelijkertijd kijk ik uit naar de kerstvakantie, dan zou onze bureauruimte klaar moeten zijn en kan ik al mijn geliefde knutselspullen en boeken eindelijk de plaats geven die ze verdienen! Ik koester de hoop om in het nieuwe jaar me héél af en toe te kunnen terugtrekken in die kamer en mezelf wat me-time te kunnen schenken.

Voila, dat was dan meteen de langste post in de geschiedenis van mijn blog maar nu zijn jullie weer helemaal mee…

Hopelijk tot snel,
Liefs,

Charlotte

Fijne feestdagen!

Omwille van een hele boel andere projecten, dit jaar geen zelfgemaakte kaart maar een feestelijke kaart met een mooie foto van ons gezinnetje... Hopelijk kan ik hier volgend jaar weer een knutselwerkje posten, idealiter tezamen gemaakt met mijn meisje.

Fijne feestdagen!

Charlotte

Dirk, Vera, Rani

Danku Sinterklaas!

Hallootjes allemaal,

Vandaag geen papieren knutselwerkje maar een bouwwerkje!

Eerlijk is eerlijk, toen wij ons huis kochten waren we geen grote fan van die gigantische open haard in de woonkamer. Hij is heel erg 'aanwezig' in de ruimte. Er waren stille plannen om hem weg te doen maar... 'Alles went', zegt men en intussen zouden we het missen moest hij er niet meer staan.

In de (verre) toekomst willen we er een kachel of cassette ( hout/gas) in plaatsen, in tussentijd werd de grote schouw met isolatieplaten (tijdelijk) dicht gemaakt voor de kou. Met een kindje in huis, werd het gietijzeren rek en de achterplaat naar buiten gesleurd.
Zodra Vera kon kruipen, zat ze graag in die holle ruimte in de muur, het leek een beetje alsof ze daar haar 'nestje' had. De zwart geblakerde muur en koude stenen konden haar niet deren en de haard werd  een deel van de speelhoek. Ik noem het onze 'speelhaard'.

Om het comfort te verhogen, kwam er een dikke mdf plaat op de grond, achterwand en tegen de isolatieplaten bovenaan. Op deze manier is de oude muur beschermd voor later terug te kunnen vrijgeven. Op de vloerplaat kwam een goedkope vinyl voor warme kindervoetjes, de achterwand werd opgevrolijkt met een kleurrijk behangpapiertje. En toen kwam zwarte piet alles opmeten om op 6 december samen met Sinterklaas een op maat gemaakt keukentje binnen te dragen ;)

En ziehier de nieuw favoriete plek van Vera (en ongetwijfeld binnenkort ook van Rani). Het stijgerhout is allemaal geschuurd en donker gebeitst, waardoor het mooi past in de rest van ons interieur. Alle deurtjes sluiten mooi af door gebruik van magneten. Voor de scharnieren en ander slagwerk kozen we zwart. Het deurtje van de oven is gemaakt met een stuk stevige transparante folie (canson). Het vuurtje is een MDF plaatje, zwart gespoten en dan 4 verfdeksels erop gekleefd (holle ruimte ondersteund door houten latje). De gootsteen is een hondenvoederbak. De 'spotjes' in de keuken werken op batterijtjes, ze geven licht in deze toch wel donkere hoek.

Het was fijn om samen uit te werken maar het is nog leuker om ermee (te zien) spelen :)

Thanks

Hallootjes allemaal,

Ja, het knutselen staat een beetje op een laag pitje op de moment... De meisjes vragen alle aandacht van me.
Rani groeit goed, begint nu volop rond te kijken en oefent op grijpen.
Vera probeer ik zoveel mogelijk te stimuleren om creatief zijn, we maken tekeningen of kleuren een toffe kleurplaat als cadeautje als we op bezoek gaan,... Ik haal enorme voldoening uit spelletjes verzinnen met het liefst zoveel mogelijk gerecycleerd materiaal  (rietjes in flesjes steken, ballen rollen door een lange doos, potjes open en dicht maken/draaien, kleine ballen schikken in een eierdoos). We lezen in reisgidsen (lees: aanduiden van alle apen en leeuwen met bijhorende geluiden en alle zwembaden zijn 'water') en natuurlijk is buitenspelen ook een topper! Samen met papa bladeren rapen, bloemen water geven,..

Af en toe haal ik nog wat knutselspullen uit de dozen (mijn hobbyspullen staan nog steeds op zolder, de kamer waar die moeten komen is het volgende renovatieproject - na onze slaapkamer die nu net klaar is), vooral om een leuk cadeau te versieren. Het zijn snelle, eenvoudige projecties die niet op mijn blogje geraken maar deze verdiende toch een plaatsje, heel eenvoudig maar toch zeer geslaagd...

Hopelijk snel meer!
Groetjes,
Charlotte

90

Hallo allemaal,

Vandaag toon ik jullie een kaartje die ik tezamen met Vera gemaakt heb, reeds een tijdje geleden... op de dag dat Rani geboren werd, vierde mijn opa zijn 90e verjaardag. Ze verschillen dus exact 90 kalenderjaren!
Op de foto zie je mijn ouders, grootouders en hun vrienden op het verjaardagsfeest van mijn opa, op de moment dat ze ons berichtje met ontvangen met het goede nieuws.

Met tape maakte ik een '90' op een stuk stevig papier. Daarna gaf ik het door aan Vera, die lustig aan de slag ging met vingerverf. Wanneer haar kunstwerk droog was, de tape er voorzichtig afprullen, de cijfers accentueren met de witte gelpen, kleven op een gouden kaart en de lieveheersbeestjes toevoegen.

Groetjes,
Charlotte